EKİPLE TANIŞ

Herkes bir sorun olduğunu fark ettiğinde, Vera Voss genellikle bunun neden bu kadar uzun sürdüğünü merak ediyor olur.

Soğukkanlı, durmaksızın dikkatli ve şaşırtılması sinir bozucu derecede zor olan Vera'nın, başkalarının kaçırdığı örüntüleri görmekte olağanüstü bir yeteneği var. Bir müze on iki kamera, üç basınç sensörü, iki güvenlik görevlisi ve üreticisinin aşılmaz diye tanımladığı bir kasa kapısı kurdurabilir; Vera ise sessizce, birinin her perşembe saat 8:15'teki çiçek teslimatını hesaba katmayı unuttuğunu fark eder.

Plan genellikle tam orada başlar.

Vera'nın ekibi kurmadan önce tam olarak ne yaptığını kimse bilmiyor. Ethan sordu. Defalarca. Şimdiye kadarki cevaplar arasında “danışmanlık”, “lojistik” ve bir keresinde, özellikle uzun bir uçuşun ardından, “yarışmalı origami” var.

Paraya ihtiyacı olduğu için çalmıyor. Vera imkânsız problemler biriktiriyor ve dünyanın en güvenli kasaları için ne yazık ki yarım kalmış bir bulmacadan nefret ediyor.

Yine de kusursuz planların ve ürkütücü soğukkanlılığın ardında şaşırtıcı derecede yumuşak bir tarafı var. Herkesin kahve siparişini ezbere bilir, gittikleri her şehirden gizlice kartpostal saklar ve Wags'e on bir saniyeden uzun kızgın kalmayı bir kez bile başaramamıştır.

Bunun, öfkenin karar vermeyi bozmasından kaynaklandığını iddia ediyor.

Kimse ona inanmıyor.

Vera, planın işe yaraması gerektiğinin sebebiyse, Ethan Rowe da her şey ters gittikten sonra planın bir şekilde hâlâ işe yaramasının sebebi.

Kilitler, çatılar, güvenlik sistemleri, hareket eden araçlar, tam da yanlış yere konmuş pencereler: Vera'nın planlarında birinin gerçekten dışarı çıkmasını gerektiren kısımları Ethan halleder.

Hızlı ve beceriklidir; üstelik Vera'nın kimsenin doğaçlama yapmasını istemediği tam o anda doğaçlama yapmakta sinir bozucu derecede rahattır.

İkisi, Vera'nın Ethan dışında her değişkeni hesapladığı bir iş sırasında tanıştı.

Orada olmaması gerekiyordu.

Kapıyı açmaması gerekiyordu.

Ve Vera'nın elde etmek için üç hafta plan yaptığı şeyle çekip gitmemesi kesinlikle gerekiyordu.

Vera onu ertesi sabah ekibe aldı.

Ethan bunu, Vera'nın onun olağanüstü yeteneğini hemen fark etmesine bağlıyor.

Vera ise onu gözünün önünde tutmak istediğini söylüyor.

Muhtemelen ikisi de doğru.

Tüm şakalarına ve görünürdeki pervasızlığına rağmen Ethan işinde son derece iyidir. İşler gerçekten zorlaştığında sırıtış kaybolur, gürültü diner ve tam da yanında olmasını isteyeceğin kişiye dönüşür.

Sonra tehlike geçer ve hemen sinir bozucu bir şey söyler.

Sir Wagsworth'ü kimse ekibe almadı.

Sir Wagsworth kendini ekibe aldı.

Bilindiği kadarıyla bu isim de kendi tayini. Duyar duymaz karşılık verir, onu soylu bir aileden miras kalmış gibi ağırbaşlılıkla taşır ve yalnızca en yakın dostlarının ona Wags demesine izin verir. Ekip bu listede. Senin hakkında henüz karar vermedi.

Ekip onunla ilk kez Roma'da yağmurlu bir gecede karşılaştı: Ethan, sığınak evlerinin önünde bekleyen pejmürde küçük bir köpekle sandviçinin yarısını paylaştı.

Bu Ethan'ın ilk hatasıydı.

İkincisi, ertesi sabah kapıyı açmaktı.

Wags içeri girdi, mekânı denetledi, Vera'nın kahvaltı için sakladığı bir şeyi yedi ve birkaç milyon euro değerinde çalıntı antika dolu bir çantanın üzerinde uyudu.

O günden beri ekibin bir parçası.

Resmi görevi hâlâ tartışmalı.

Ethan ona Dikkat Dağıtma Müdürü diyor.

Vera ona “çalışan değil” diyor.

Wags bu ayrımla hiç ilgilenmiyor gibi.

Operasyon güvenliğine dair tespit edilebilir hiçbir anlayışı olmamasına rağmen Wags'in tam doğru anda işe yarama gibi tuhaf bir alışkanlığı var. Güvenlik görevlileri ona bayılıyor. Bekçi köpekleri açıklanamaz biçimde onunla arkadaş oluyor. Gizli geçitler buldu, düşen anahtarları getirdi ve bir keresinde, sonradan yanlış catering minibüsü olduğu anlaşılan bir araca havlamayı bırakmayarak koca bir operasyonun çökmesini engelledi.

Vera bunun içgüdü mü, zekâ mı yoksa olağanüstü bir şans mı olduğunu anlamaya çalıştı.

Sonuçlar hâlâ belirsiz.